#100 โจโฉ vs อ้วนเสี้ยว ยกที่ 1

VS

โจโฉตัดสินใจรบกับอ้วนเสี้ยวแล้วแต่เกรงว่าเล่าปี่จะยกกองทัพวกเข้ามายึดเมืองหลวง โจโฉจึงวางอุบายแต่งให้เล่าต้ายกับอองต๋งคุมทหารห้าหมื่นยกไปเมืองชีจิ๋ว ทำทีว่าจะตีเมืองชีจิ๋ว โดยให้เอาธงสำคัญสำหรับตัวโจโฉไปในกองทัพด้วย เพื่อลวงให้เล่าปี่หลงผิดว่าโจโฉยกกองทัพมาตีเมืองชีจิ๋วด้วยตนเอง พร้อมทั้งสั่งว่าห้ามออกรบเป็นอันขาด

เทียหยกให้ความเห็นแก่โจโฉว่า "การแต่งตั้งเล่าต้ายและอองต๋งไปลวงเล่าปี่ครั้งนี้เห็นทีจะไม่สำเร็จ เพราะทั้งสองคนนี้คงจะรับมือกับความคิดสติปัญญาของเล่าปี่และกำลังทหารของกวนอู เตียวหุย ไม่ได้"

โจโฉจึงว่าเรารู้ดีอยู่ว่าสองคนนี้ไม่มีทางที่จะรับมือเล่าปี่ได้ แต่ก็หวังว่าจะสามารถลวงเล่าปี่ได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง เมื่อเราตีทัพอ้วนเสี้ยวแตกไปแล้วจะได้ยกไปสมทบตีเมืองชีจิ๋วกำจัดเล่าปี่ต่อไป เทียหยกได้ฟังคำโจโฉเช่นนั้นก็พยักหน้าเป็นทีเห็นชอบด้วย

ในขณะที่อ้วนเสี้ยวกำลังจะเดินทัพนั้นก็มิได้ บรรดาที่ปรึกษาและแม่ทัพนายกองของอ้วนเสี้ยวก็มีความเห็นไม่ลงรอยกัน บ้างก็เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัวกลัวคนอื่นได้เปรียบ

เขาฮิวนั้นน้อยใจว่าตัวเองเป็นผู้มีสติปัญญาแต่อ้วนเสี้ยวมิได้มอบหมายให้บัญชากองทัพ กลับให้สิมโพยเป็นปลัดทัพมีอำนาจบังคับบัญชาทหารทั้งปวง

ชีสิวก็น้อยใจอ้วนเสี้ยวว่าเสนอความเห็นประการใดอ้วนเสี้ยวก็ไม่ทำตาม

โจโฉได้จัดให้อิกิ๋มและลิเตียนคุมทหารไปตั้งสกัดทางแม่น้ำฮวงโหชายแดนเมืองฮูโต๋ป้องกันมิให้อ้วนเสี้ยวแอบมาตีและสั่งให้โจหยินรับผิดชอบเป็นแม่ทัพใหญ่คุมกำลังตั้งมั่นอยู่ที่ตำบลกัวต๋อ

อ้วนเสี้ยวนั้นยกทัพไปไม่ดูฤดูกาลก่อน ดันยกทัพไปในช่วงฤดูหนาวทำให้ยากแก่การรบสุดท้ายก็ต้องแตกทัพกลับต่างจากโจโฉเห็นที่มองเห็นว่าอ้วนเสี้ยไม่มีทางเข้ามาตีได้เนื่องจากสภาพอากาศนั้นไม่เอื้ออำนวยโจโฉนั้นตั้งรับรอให้อ้วนเสี้ยวนั้นถอยทัพกลับไปเอง

ศึกยกแรกอ้วนเสี้ยวยกทัพใหญ่มาก็ได้แต่ดูเชิงไม่ออกรบเนื่องจากสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยสาเหตุเพราะผู้นำโลเล ไม่มีความรู้ในพิชัยสงคราม ไม่รู้ว่าเวลาไหนควรรบไม่ควรรบ

#99 ตันหลิมพรรณาความชั่วของโจโฉ

ก่อนที่จะเดินทางกำจัดโจโฉ กัวเต๋าได้เสนอแผนการให้เขียนพรรณนาความชั่วช้าที่เป็นเผด็จการทรราชย์ของโจโฉให้ปรากฏก่อน ค่อยเดินทัพเข้าตี อ้วนเสี้ยได้ฟังเช่นนั้นก็เห็นด้วย
จึงสั่งให้ตันหลิมซึ่งเคยเป็นอาลักษณ์มาตั้งแต่สมัยพระเจ้าฮั่นเต้เขียนสารนั้นขึ้น แล้วนำไปให้แก่โจโฉ ความว่า

"ครั้งก่อนฮ่องเต้อ่อนแอ เตี๋ยวโก๋หยาบช้า ยึดกุมอำนาจ เอาแต่ใจตัวเอง ขุนนางทั้งหลาย ไม่กล้าโต้แย้ง ในที่สุดก็ล่มจม  ราชวงเสื่อมเป็นที่น่าอับอาย
โจโฉเป็นหลานโจเท้ง ขันทีชั่วช้า คบพวกกังฉิน ช่อราษบังหลวง โกงบ้านกินเมือง โจโก๋พ่อมัน เดิมเป็นขอทาน เขาขอมาเลี้ยง จากนั้นได้เป็นขันที ล่อลวงฮ่องเต้ จนมีอำนาจ
โจโฉไม่มีศีลธรรม เหี้ยมโหดโฉดชั่ว"

ขณะนั้นโจโฉเริ่มป่วยทางประสาท มีอาการเครียดและปวดศีรษะเป็นประจำ แต่อาการยังไม่รุนแรงนัก ในขณะที่โจหองนำสำเนาแถลงการณ์ของอ้วนเสี้ยวไปมอบนั้น โจโฉกำลังนอนรักษาตัวอยู่ ครั้นได้อ่านแถลงการณ์จบแล้ว โจโฉโกรธเหงื่อออกทุกเส้นขน อาการดีขึ้นมาทันตาเห็น
 จึงถามโจหองว่าใครเป็นผู้แต่งแถลงการณ์ฉบับนี้   โจหองรายงานว่าเท่าที่ทราบมานั้นตันหลิมอดีตอาลักษณ์ในพระเจ้าฮั่นเต้เป็นผู้แต่งแถลงการณ์ฉบับนี้

โจโฉได้ยินชื่อตันหลิมจึงว่า "อ้วนเสี้ยวคิดทำการใหญ่ก็มีสติปัญญาอยู่ แต่หาทหารเอกที่มีฝีมือมิได้ ถ้าพร้อมกันทั้งสองประการ เห็นอ้วนเสี้ยวจะคิดการใหญ่ตลอด เสียดายตันหลิมเป็นคนมีสติปัญญา ซึ่งไปอยู่กับอ้วนเสี้ยวนั้นเห็นจะป่วยการเสียเปล่า"

ขงหยงให้ความว่า "อ้วนเสี้ยวยกทัพมาครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก ยากที่จะรับมือจึงควรที่จะเจรจาประนีประนอมกัน เห็นทีอ้วนเสี้ยวจะเลิกทัพกลับไป"

ซุนฮกที่ปรึกษาของโจโฉได้แย้งว่า "อ้วนเสี้ยวผู้นี้แม้จะมีกำลังทหารเป็นอันมาก แต่ขาดสติปัญญาความคิด การที่จะไปเจรจาประนีประนอมตามที่ขงหยงเสนอย่อมเป็นการไม่ชอบ"

โจโฉเห็นด้วยกับซุนฮกเตรียมกำลังไพร่พลรับมืออ้วนเสี้ยว

วิเคราัะห์
กัวเต๋าได้เสนอแผนการเขียนจดหมายประกาศด่าโจโฉก่อนที่จะยกทัพไปเนื่องจากว่า ต้องการให้ทั้งแผ่นดินได้รู้ความชั่วของโจโฉ ดังนั้นอ้วนเสี้ยวก็จะได้เป็นกองทัพธรรมโดยปริยาย แต่แผนการนี้ไม่ได้ทำให้โจโฉรู้สึกอับอายแต่อย่างใดเลยกลับทำให้โจโฉนั้นหายป่วยด้วยโรคประสาทเสียอีก

#98 อ้วนเสี้ยวเปิดสงครามกับโจโฉ

จากนั้นเต้เหี้ยนก็ได้มีหนังสือไปถึงเล่าปี่และอ้วนเสี้ยว ให้ร่วมมือกันแก้ไขสถาณ์การ เมื่ออ้วนเสี้ยวรับจดหมายก็ยังมีความเคืองแค้นเล่าปี่ที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้อ้วนสุดผู้น้องต้องตาย แต่อ้วนสุดก็มาคิดๆดู ต้นเหตุน่าจะเป็นโจโฉมากกว่าเพราะโจโฉคงรับสั่งให้เล่าปี่ทำการ คิดๆไปก็ลังเล จังเรียกที่ปรึกษามาประชุมกัน

เตียนห้อง &  ชีสิว ไม่เห็นด้วยกับการยกกองทัพไปตี แต่ สิมโพย & กัวเต๋า เห็นด้วยกับการทำสงคราม

อ้วนเสี้ยนเห็นที่ปรึกษามีความเห็นไม่ลงรอยกันก็เกิดลังเล ทันใดนั้น เขาฮิว ก็เข้ามาที่ประชุมทีหลัง อ้วนเสี้ยวจึงถามทั้งสอง

เขาฮิวจึงตอบว่า "ครั้งนี้ทหารท่านก็มีเป็นอันมาก ถ้าจะไปช่วยเล่าปี่ซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์อันมีกำลังน้อยจะได้กำจัดโจโฉซึ่งเป็นศัตรูราชสมบัติได้ เหมือนท่านช่วยกู้แผ่นดินไว้ ความชอบก็จะมีแก่ท่านไปภายหน้า"

อ้วนเสี้ยวได้ยินดังนั้นก็ตัดสินใจร่วมมือกับเล่าปี่ยกทัพไปตีโจโฉ

อ้วนเสี้ยวให้งันเหลียง บุนทิวเป็นกองทัพหน้า 2 ทหารเอก ให้สิมโพยเป็นปลัดทัพ มีอำนาจหน้าที่บัญชาการกองทัพทั้งปวง ตัวอ้วนเสี้ยวเป็นทัพหลวง คุมทหารม้าสิบห้าหมื่น ทหารเดินเท้าสิบห้าหมื่น ให้เตียนห้อง เขาฮิว ซุนขามเป็นที่ปรึกษา การจัดกองทัพของอ้วนเสี้ยวครั้งนี้นับว่าเป็นกองทัพใหญ่ที่สุดหลังจากที่มีการจัดตั้งกองทัพปฏิวัติในยุคสมัยของตั๋งโต๊ะ ครั้นจัดแจงกองทัพเสร็จแล้วให้เตรียมวันฤกษ์ดีเพื่อเคลื่อนทัพต่อไป

แล้วนี่ก็เป็นการเปิดตัวบรรดาแม่ทัพ & ที่ปรึกษาของก๊กอ้วนเีสี้ยว

#97กวนอูสังหารกิเหมา

ซุนฮกออกอุบายให้โจโฉวางแผนกำจัดเล่าปี่โดยสั่งให้กีเหมา คิดแผนสังหารเล่าปี่เสียและให้ตันเต๋งมาช่วยปรึกษาแผนการ ต่อมากีเหมาก็เรียกตันเต๋งมาปรึกษา ตันเต๋งนั้นออกอุบายให้ซุ่มทหารไว้ยังประตูเมือง พาเล่าปี่มาก็จัดกสนฆ่าเสีย กีเหมาได้ฟังก็เห็นชอบด้วย

ตันเต๋งได้เดินทางกลับมาที่บ้านก็เล่าความให้ตันกุ๋ยผู้พ่อฟังทุกประการ ตันกุ๋ยติงว่า "เดิมทีเราสองพ่อลูกรับราชการในเมืองชีจิ๋วแต่ครั้งที่โตเกี๋ยมเป็นเจ้าเมือง ครั้นเล่าปี่เป็นเจ้าเมืองตามพินัยกรรมของโตเกี๋ยมเราก็มีความสุข ต่อมาจนกระทั่งลิโป้ชิงเมืองชีจิ๋วราษฎรได้ความเดือดร้อน  พระเจ้าเหี้ยนเต้จึงโปรดให้โจโฉมาปราบ  เราพ่อลูกจึงเข้าช่วยโจโฉกำจัดลิโป้จนสำเร็จ ราษฎรจึงมีความสุขขึ้น การที่เราเข้าช่วยโจโฉครั้งนั้นคือการช่วยราชการในราชวงศ์ฮั่น หาใช่เราช่วยเหลือโจโฉเป็นการส่วนตัวหรือยอมเป็นพวกของโจโฉไม่ "

ตันเต๋งได้ฟังก็สำนึกผิดรีบขี่ม้าไปแจ้งเล่าปี่ พอถึงกลางทางได้สวนกวนอู เตียวหุย  จึงเล่าแผนการที่กิเหมาจะสังหารเล่าปี่ให้ฟังทุกประการ  กวนอูเตียวหุยได้ฟังก็โกรธเป็นอันมาก กวนอูได้ทำอุบายปลอมตัวเป็นทหารของโจโฉไปรอยังหน้าประตูเมืองในเวลาค่ำ บอกให้กีเหมาเปิดประตูให้ กีเหมามองไม่ถนัดว่าใช่ทหารของโจโฉหรือไม่ กีเหมาจึงพาทหารลงมาดู ปรากฎว่าทหารที่มานั้นไม่ใช่ทหารโจโฉแต่เป็นทหารของกวนอู

กีเหมาตกใจรีบชักม้าเข้าเมืองแต่ตันเต๋งสั่งให้ทหารปิดประตูเมือง กีเหมาเห็นเข้าตาจนจึงสู้ตายกับกวนอู สู้กันได้ไม่นานกวนอูก็เอาง้าวฟันกีเหมาถึงแก่ความตาย

กวนอูเตียวหุยได้เข้าไปรักษาเมืองชิจิ๋วได้ เตียวหุยโกรธกีเหมามากจึงเข้าไปสังหาร ครอบครัวกีเหมาทั้งครอบครัว พอเล่าปี่มาถึงเมืองชีจิ๋วรู้ความเรื่องกวนอูฆ่ากิเหมา เตียวหุยฆ่าล้างตระกูลของกิเหมา ก็โกรธจึงด่าว่าน้องทั้งสองว่า การกระทำเช่นนี้เท่ากับว่า ประกาศสงครามกับโจโฉ

ตันเต๋งจึงออกอุบายให้เต้เหี้ยน ซึ่งเป็นคนที่อ้วนเสี้ยวนับถืออยู่แล้ว ช่วยเขียนจดหมายไปหาอ้วนเสี้ยวร่วมมือกับเล่าปี่กำจัดโจโฉ เล่าปี่ก็เห็นด้วยตามนั้นทุกประการ

ประวัติอ้วนสุด

อ้วนสุดเป็นน้องชายของอ้วนเสี้ยวที่เป็นตระกูลใหญ่ค่อนข้างมีชื่อเสียงมีเชื้อขุนนางเก่า  เป็นเจ้าเมืองเมืองลำหยง มีนิสัยโลเล ชอบให้คนประสบสอพลอ มักใหญ่ใฝ่สูง บ้าอำนาจ มีความโลภ ใช้คนไม่เป็น

ตัวละครนี้โผล่ออกมาครั้งแรกเมื่อครั้งโจโฉกับอ้วนเสี้ยวรวมตัวกันในกองทัพ 18 หัวเมือง อ้วนสุดก็เป็น 1 ในกองทัพ 18 หัวเมือง ที่มีอุดมการณ์ล้มล้างตั๋งโต๊ะ ในตอนนั้นซุนเกี๋ยนอาสาเป็นกองหน้เข้าตีเมืองลกเอี๋ยง อ้วนสุดได้รับมอบหมายเป็นคนส่งเสบียง

ซุนเกี๋ยนนั้นเข้ารบอย่างเต็มกำลังและไกล้จะมีชัยแต่ต้องขาดเสบียง อ้วนสุดไม่ยอมส่งเสบียงไปให้เพราะเกรงว่าซุนเกี๋ยนจะสามารถตีเข้าเมืองลกเอี๋ยงได้ จะได้ความดีความชอบ กลัวซุนเกี๋ยนจะเป็นใหญ่ จึงแกล้งไม่ส่งเสบียงให้ ทำให้กองทัพซุนเกี๋ยนต้องแพ้

หลังจากซุนเกี๋ยนตาย ซุนเซ็กก็ได้ครองเมืองเตียงสาต่อแต่แล้วซุนเซ็กก็ตกอับจนได้มาเป็นลูกน้องของอ้วนสุด ซุนเซ็กมีผลงานมากมากแต่อ้วนสุดก็มิได้ให้รางวัล ซุนเซ็กจึงต้องเอาตราหยกแผ่นดินที่ซุนเกี๋ยนเคยเก็บได้เมื่อครั้งไปรบที่เมืองลกเอี๋ยง มอบให้อ้วนสุดเพื่อแลกกับทหารม้ากองหนึ่ง โดยความละโมบของอ้วนสุด อ้วนสุดก็ยอมให้ซุนเซ็กไป

อ้วนสุดเคยร่วมมือกับลิโป้กำจัดเล่าปี่แต่ก็ไม่สำเร็จ อ้วนสุดเมื่อได้ตราหยกแผ่นดินก็กำเริบขึ้น แต่งตั้งตัวเองเป็นฮ่องเต้ ทำให้ โจโฉ เล่าปี่ ลิโป้ ซุนเซ็ก ต้องมาปราบ จนกองทัพอ้วนสุดแตกพ่ายไป

ท้ายสุดอ้วนสุดต้องการรวมกำลังกับอ้วนเสี้ยวผู้พี่ แต่เจอกองทัพเล่าปี่มาสกัดกั้นไว้ สู้รบกันจนกองทัพอ้วนสุดต้องแตกกระเจิงไม่มีชิ้นดี หนีไปยังตำบลเล็กๆ เสียใจจนเส้นเลือดในสมองแตก เป็นอันจบชีวิตลง...

#96 อวสานอ้วนสุด

VS

 

ม้าเท้งเองก็ขอพระเจ้าเหี้ยนเต้ไปป้องกันข้าศึกที่เมืองเสเหลียง ม้าเท้งเองก็กลัวว่าอยู่ที่เมืองหลวงจะเป็นภัยจึงออกไปอยู่ไกลๆเพื่อคิดแผนกำจัดโจโฉ

ฝ่ายอ้วนสุดเจ้าเมืองลำหยงนั้นหลังจากตั้งตัวเป็นเจ้าแล้วยิ่งกำเริบในอำนาจ ขุนนางดีๆเก่งๆต่างก็ตีจากอ้วนสุดไปทำไร่ไถนาที่บ้านเกินไปจนหมด จากนั้นอ้วนสุดทราบว่าอ้วนเสี้ยวผู้เป็นพี่ชายขยายอิทธิพลเติบใหญ่และยังได้ รับชัยชนะต่อกองทัพของกองซุนจ้านยึดเมืองปักเป๋งไว้ในอำนาจได้อีกเมืองหนึ่ง จึงคิดที่จะผนึกกำลังของตระกูล  "อ้วน"  เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
จากนั้นอ้วนสุดก็เคลื่อนพลเพื่อไปหาอ้วนเสี้ยว



เล่าปี่ทราบข่าวแล้วจึงยกทหารออกจากเมืองชีจิ๋วไปตั้งสกัดกองทัพของอ้วนสุด โดยมีเตียวหุยคุมทหารเป็นกองหน้า จากนั้นเตียวหุยได้ปะทะกับกองทัพของกิเหลงกองหน้าของอ้วนสุด เตียวหุยรบกับกิเหลงได้ไม่นาน เตียวหุยก็เอาทวนแทงกิเหลงตกม้าตาย อ้วนสุดทราบจากทหารที่แตกมาว่ากิเหลงตายก็โกรธ  สั่งให้เคลื่อนกองทัพทั้งหมดเพื่อตีกองทัพเล่าปี่

กองทัพเล่าปี่และกองทัพของอ้วนสุดก็มาเผชิญหน้ากัน เข้าสู้รบกันอย่างเต็มกำลัง ทหารอ้วนสุดสู้ไม่ได้ตายไปหลายคน จนอ้วนสุดแตกทัพหนีมีทหารติดตัวอยู่ไม่กี่คน

อ้วนสุดแตกทัพมาอยู่ที่เขตตำบลกังเต๋งนั้น  พวกพ่อครัวที่เคยถูกอ้วนสุดข่มเหงน้ำใจจึงคิดการล้างแค้นโดยการเอาข้าว เปลือกหุงให้อ้วนสุดกิน   ซึ่งหากเป็นกาลก่อนการกระทำเช่นนี้ก็ย่อมถูกประหารชีวิต  อ้วนสุดเห็นเช่นนั้นก็โกรธแต่ไม่กล้าใช้อำนาจดังแต่ก่อนจึงขอร้องให้ช่วยจัด หาน้ำผึ้งมาชงกินแทน  แต่คำตอบที่ได้จากพวกพ่อครัวก็คือในยามตกยากและอยู่ในถิ่นกันดารเช่นนี้จะหา น้ำผึ้งได้จากที่ไหน มีแต่เลือดคนเท่านั้น

อ้วนสุดทั้งโกรธทั้งเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าพอได้ฟังคำตอบแบบนี้จากคนระดับ พ่อครัวก็ห้ามโทสะต่อไปไม่ได้ ร้องตะโกนด่าพวกพ่อครัวด้วยเสียงอันดังว่าเป็นพวกเนรคุณจึงทำให้เส้นเลือด ใหญ่ในสมองแตก จากนั้นอ้วนสุดก็อาเจียนโลหิตออกมาแล้วล้มตกลงจากเตียงก็ขาดใจตายไป....

หลังจากอ้วนสุดตาย ตราหยกประจำแผนดินก็ถูกโจรกลุ่มหนึ่งปล้นไปให้โจโฉ โจโฉได้รับตราแผ่นดินก็ดีใจแต่งตั้งโจรคนนั้นเป็นขุนนาง

เล่าปี่เมืองตีเมืองลำหยงแตกแล้วก็กลับไปยังเมืองชีจิ๋ว ไม่ยอมกลับเมืองหลวง โจโฉรู้ความก็โกรธเล่าปี่เป็นอันมากเพราะคิดว่าเล่าปี่คงต้องการตั้งตัวเป็นใหญ่

ซุนฮกจึงเสนอต่อไปว่าบัดนี้เห็นชัดได้ว่าเล่าปี่ได้เอาใจออกห่าง อีกไม่นานก็จะเติบใหญ่เข้มแข็งขึ้น จะกำจัดได้ความยากลำบาก  ดังนั้นจึงต้องรีบทำหนังสือลับให้กีเหมาผู้รักษาเมืองชีจิ๋วหาทางกำจัดเล่า ปี่เสียโดยเร็วที่สุดอย่าให้ทันได้ตั้งตัว