Showing posts with label ซุนกวน. Show all posts
Showing posts with label ซุนกวน. Show all posts

Monday, August 15, 2016

กบฏซุนกวน



หลังจากที่อวยตัวละครตัวนั้นตัวนี้ไปเยอะแล้ว ขอกล่าวอีกมุมนึงของด้านมืดตัวละครบ้าง คนที่อ่านสามก๊กก็คงจะรู้กันดีว่า ตัวละครหลักๆเกือบทุกตัวเป็นกบฏ ฟังดูอาจจะแรงไปหน่อย ถ้าไม่ใช่ก็ไกล้เคียง

กล่าวคือ ซุนเกี๋ยนพ่อซุนกวนนั้น ยกทัพปราบตั๋งโต๊ะ ตั๋งโต๊ะเกรงกลัวซุนเกี๋ยนจึงเผาเมืองหนีจากเมืองลกเอี๋ยงไปยังเมืองเตียงอัน จากนั้นซุนเกี๋ยนก็สามารถเข้าไปยังเมืองลกเอี๋ยงได้ และได้เก็บตราลัญจกรได้ จึงเลิกทัพกลับเมืองเตียงสา

การยกทัพกลับครั้งนี้ก็หวังที่จะไปตั้งตัวเป็นใหญ่ หลังจากกลับเมืองได้ไม่นานก็เกิดศึกสงครามต่างๆนาๆ ทำให้ซุนเกี๋ยนก็เสียชีวิตลง

ซุนเซ็กสืบทอดต่อได้ไม่นานก็ตกอับไปอาศัยอยู่กับอ้วนสุด คิดที่จะเป็นใหญ่แต่ไม่มีกำลัง จึงได้นำตราลัญจกรที่ซุนเกี๋ยนเก็บได้นั้นไปแลกกับทหารม้าเพื่อเป็นทุน ยกทัพไปยึดครองดินแดนกังตั๋งมาไว้เป็นของตัวเอง จนกลายเป็นแซ่ใหญ่ของเขตนั้น

ต่อมาซุนกวนก็ได้โลซกมาไว้เป็นที่ปรึกษา โลซกคนนี้ก็เสนอการยึดแผ่นดินให้แก่ซุนกวน โดยเริ่มมาจากการเข้าตีหองจองยึดเมืองกังแฮและตีเล่าเปียวเมืองเกงจิ๋ว จากนั้นค่อยเข้ายึดดินแดนตงง้วนอย่างเปิดเผยในวรรณกรรม

ในก่อนศึกผาแดง จิวยี่ก็แสดงให้เห็นถึงการแข็งข้อไม่อ่อนน้อมต่อโจโฉ ก็เท่ากับว่าไม่ขึ้นตรงกับเมืองหลวงอีกต่อไป

ตอนต่อไปติดตามกบฏเล่าปี่กับกบฏโจโฉบ้าง สองคนนี้ก็อย่างที่เราๆรู้กันว่าด้านมืดเป็นอย่างไร ติดตามชมตอนต่อไป :)

Thursday, May 12, 2016

ยุทธศาสตร์กังตั๋งของโลซก



หลังจากซุนเซ็กตาย ซุนกวนได้เป็นใหญ่แทน จิวยี่จึงได้เสนอให้ ซุนกวนได้แสวงหาคนที่มีสติปัญญามาร่วมทำการ รากฐานที่มั่นคงต้องเริ่มจากบุคลากร จิวยี่จึงได้ขออาสาไปเชิญโลซกมาทำการ โลซกผู้ที่มีเงินหนา เคยเป็นท่อน้ำเลี้ยงให้แก่กองทัพจิวยี่มาก่อน

เมื่อโลซกได้เข้ามาทำราชการกับจิวยี่ก็ได้เสนอแผนการยุทธศาสตร์ให้แก่ซุนกวน แต่นโยบายของโลซกนั้นจะต่างกับของขงเบ้งและซุนฮก ขงเบ้งและซุนฮกต่างก็เสนอให้โจโฉและเล่าปี่ ฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น ปราบโจรกบฎ แล้วโจโฉหรือเล่าปี่หล่ะที่เป็นโจรกบฎ?? นั่นไม่ใช่ประเด็นกลับมาที่เรื่องของโลซกต่อ....

โลซกบอกกับซุนกวนว่า "ราชวงศ์ฮั่นนั้นมิอาจที่จะดำรงอยู่ได้อีกต่อไป นายท่านจะกำจัดโจโฉตอนนี้ยังทำไม่ได้" หมายถึงการประกาศตั้งตนโดยแยกออกจากการปกครองของเมืองหลวง และมีเป้าหมายหลักคือตีโจโฉแต่และไม่ได้ทำเพื่อราชวงศ์ฮั่น

"ท่านควรรักษากังตั๋งให้มั่นคง ถือโอกาสที่ภาคเหนือกำลังวุ่นวาย ท่านควรยกทัพไปปราบหองจอและเล่าเปียว ขยายดินแดนและสร้างความเป็นปึกแผ่นท่านจะเป็นใหญ่ในลุ่มแม่น้ำแยงซี"  ยุทธศาสตร์นี้คล้ายคลึงกับซุนฮกและขงเบ้ง ที่เคยเสนอให้นายตนหาฐานที่มั่นเสียก่อนค่อยขยายดินแดน

"จากนั้นท่านก็ตั้งตัวเป็นฮ่องเต้ตามรอยของพระเจ้าฮั่นโกโจ" พอถึงประโยคนี้คงแน่ชัดแล้วว่า โจโฉและเล่าปี่อาจมิใช่กบฎ แต่อ้ายเจ้านี่แหละกบฎตัวจริง ฮ่าๆ (แค่โจโฉและเล่าปี่ไม่ได้พูดออกสื่อเฉยๆว่าเป้าหายตัวเองจะขึ้นเป็นฮ่องเต้)




ซุนกวนคิดจะแยกตัวจากราชวงศ์ฮั่นก็จริง แต่มิได้ทำเต็มตัว ไม่งั้นคงจะไม่ต่างอะไรกับโจรโพกผ้าเหลืองหรืออ้วนสุด แอบสุ้มกำลังไว้ ค่อยๆเดินทีละก้าว ไม่ได้ประกาศสงครามกับโจโฉอย่างโจ่งแจ้งเหมือนเล่าปี่และอ้วนเสี้ยว

นี่เป็นนโยบายของยอดกุนซือที่ชื่อว่าโลซก ที่มีดีกรีเป็นถึง 1 ใน 4 วีรบุรุษของแผ่นดินง่อก๊ก โดยนักประวัติศาสตร์ต่างก็พากันยกย่องโลซกเป็นอันมาก ซึ่งต่างกับในวรรณกรรมที่โลซกเป็นปราชญ์ที่ถูกขงเบ้งหลอกใช้

ยุทธศาสตร์แบ่งแผ่นดินของโลซกนั้น ได้เสนอให้ซุนกวนก่อนที่ขงเบ้งจะเสนอแก่เล่าปี่ แต่ยุทธศาตร์นี้ก็ไม่ค่อยมีชื่อเสียงเมื่อเทียบกับยุทธศาตร์ของขงเบ้งที่หลงจง แต่โลโซและขงเบ้งก็มีแนวคิดที่เหมือนกันก็คือการให้นายมีพันธมิตรสู้กับโจโฉ

หลังจิวยี่ตาย โลซกดำเนินนโยบายไปเรื่องๆ เล่าปี่ยึดเสฉวนได้บ่ายเบี่ยงไม่ยอมคืนเมืองเกงจิ๋วให้แก่ซุนกวน ซุนกวนโกรธมาก โลซกขออาสาไปเจรจาอยู่หลายครั้งแต่ไม่เป็นผล



Sunday, March 27, 2016

ศึกเซ็กเพ็ก


ศึกเซ็กเพ็กนับว่าเป็นศึกที่ยิ่งใหญ่ครั้งสำคัญในวรรณกรรมสามก๊ก แฟนๆนักอ่านต่างก็พากัน vote ว่าศึกนี้ศึกที่มันและสนุกที่สุดในบรรดาสงครามในสามก๊ก

อันที่จริงแล้วสงครามในสามก๊กมีหลายๆสงครามที่สนุกแตกต่างกันออกไป แล้วทำไมศึกนี้ถึงสนุกหล่ะ?

สาเหตุแรกคือ เป็นศึกที่รวมดาราดังในสามก๊กมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าบนสมรภูมิเดียวกัน ราวกับนั่งดูนักเตะ all star มาลงสนาม ดาวเด่นประจำวรรณกรรมนี้ก็คงไม่ใช่ใคร นั่นก็คือ โจโฉ เล่าปี่ ซุนกวน จิวยี่ ขงเบ้ง โลซก

ก๊กของโจโฉนั่นยิ่งใหญ่มากในแผ่นดิน ไพร่พลมากกว่าเล่าปี่รวมกับซุนกวนเสียอีก โจโฉชนะศึกหลายๆครั้งติดต่อกัน ในขณะนั้น ไม่มีใครไม่เกรงกลัวโจโฉ เล่าปี่มีทหารแค่หยิบมือบวกับความสามารถของขงเบ้งแล้วก็ไม่สามารถเอาชนะได้ แล้วแผ่นดินนี้ใครเล่าที่จะรับมือโจโฉได้ ขงเบ้งเล็งเห็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์และความสามารถ ขงเบ้งได้ทำนายไว้ล่วงหน้าแล้วว่า แผ่นดินจะแยกออกเป็นสามส่วน นั่นก็คือ โจโฉ เล่าปี่ และ ซุนกวน ดังนั้นขงเบ้งจึงว่าเป้าหมายมุ่งไปที่การยั่วยุซุนกวนได้รบกับโจโฉ


ซึ่งตัวละครเอกในตอนนี้มิใช่เล่าปี่หรือซุนกวน แต่เป็นสองนักคิดอย่างขงเบ้งและจิวยี่ ที่ดำเนินเรื่องได้อย่างน่าตื่นเต้น วางกลยุทธ์ อุบาย แผนซ้อนแผน ดูแล้วน่าติดตาม มิหนำซ้ำตัวละครลับนักปราชญ์ผู้ที่มีสติปัญญาเสมอขงเบ้งยังปรากฎตัวอีก และยังได้เสนออุบายผูกเรือโจโฉไว้อีก งานนี้เสร็จแน่ๆ

อีกทั้งยังมีเรื่องอุบายขโมยเกาทัณฑ์ของขงเบ้งที่แสดงความสามารถผู้หยั่งรู้ฟ้าดินมาแสดงให้นักอ่านได้ตะลึงตึงนัง เมื่อเปิดศึกสงครามกำลังมันๆ ยังทิ้งแผนลับสุดท้ายของขงเบ้งไว้อีก ศึกครั้งนี้ถ้าไม่มีลมตะวันออกก็ยังไม่สามารเอาชนะโจโฉได้ ขงเบ้งจึงแสดงอภินิหารยืมลมตะวันออกมาให้จิวยี่

หลังจากที่โจโฉพ่ายแพ้จิวยี่ ก็ถึงคิวของเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย ที่จะต้องยกทัพไปซ้ำเติมโจโฉ เอากันแบบย่อยยับกันเลยทีเดียว ขงเบ้งนอกจากจะหลอกโจโฉ หลอกจิวยี่ แล้ว ยังต้องแม้กระทั่งพวกเดียวกัน หลอกเล่าปี่ หลอกกวนอู ทำให้แฟนๆต่างก็ทึ่งในความสามารถของขงเบ้งเป็นอันมากกับอุบายให้กวนอูแทนคุณโจโฉ และการถ่วงดูลในสามก๊ก

ศึกครั้งนี้คือศึกที่โด่งดัง มีชื่อเสียงมากที่สุด แม้แต่คนที่ไม่เคยอ่านสามก๊กก็ยังคุ้นๆกับศึกนี้ และจากนั้นก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นของก๊กเล่าปี่ที่ได้ก่อร่างสร้างตัวจนได้เป็นใหญ่ในที่สุด







Monday, November 16, 2015

คำสั่งเสียสุดท้ายของซุนเซ็ก


ก่อนจะไปเรื่องซุนกวนของเกริ่นนำนิดหน่อย

ซุนกวนนั้นถือว่าเป็น CEO รุ่นที่สามของ ซุน Co., Ltd. มีศักดิ์เป็นถึงลูกเถ้าแก่ ย้อนมาตั้งแต่สมัยก่อนตั้งโดยมี ซุนเกี๋ยน เป็นผู้วางรากฐานมาตั้งแต่สมัยอยู่เมืองเตียงสา มีสามทหารเอกคู่ใจ เทียเภา ฮันต๋ง อุยกาย ภักดีคอยรับใช้ หลังซุนเกี๋ยนตายซุนเซ็กผู้พี่ของซุนกวนก็สืบทอดต่อ มีความเจนจบในการสงครามไม่แพ้กับพ่อ เป็นพี่ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานที่แดนกังตั๋ง โดยมี จิวยี่และไทสูจู้ เป็นขุนพลคู่ใจ

ก่อนที่ซุนเซ็กจะตายซุนเซ็กได้เรียกซุนกวนและเหล่าขุนนางมาสั่งเสีย ความว่า

ช่วงที่ 1 ซุนเซ็กกล่าวกับเหล่าขุนนางพร้อมเตียวเจียว แผ่นดินเป็นจลาจล หัวเมืองต่าง ๆ ล้วนคิดอ่านตั้งตัวเป็นใหญ่และกังตั๋งเป็นที่หมายปองต่อเหล่าบรรดาเจ้าเมืองต่างๆ จงรักษาไว้มั่นโดยแม่น้ำแยงซีจะคอยคุ้มกันรักษาเมืองไว้ และฝากเตียวเจียวคอยเป็นที่ปรึกษาแก่ซุนกวนในด้านการภายใน

ช่วงนี้จะเห็นว่า ซุนเซ็กนั้นเป็นผู้กำหนดเป้าหมายยุทธศาสตร์ไว้ให้แก่แคว้นกั๋งตั๋งโดยเป้าหมายสูงสุด มิใช้ "รวมแผ่นดิน" แต่เป็นการ "รักษาแคว้นกังตั๋ง"

ช่วงที่ 2 ซุนเซ็กเรียกซุนกวนมามอบตราตั้งเมือง แล้วชี้แนะซุนกวนว่า "การศึกสงครามนั้น น้องสู้พี่มิได้ แต่หากวิชาการปกครองนั้นพี่สู้น้องมิได้ อันเมืองกังตั๋งนี้พี่และพ่อเจ้านั้นได้ช่วยกันสร้างขึ้นขอให้เจ้าจงคุ้มครองรักษาไว้ให้จงดี"

ช่วงที่ 3 ซุนเซ็กได้ฝากความบ้านการเมืองให้กับมารดาโดยภายภาคหน้าให้แนะนำซุนกวน "อันการข้างในให้ปรึกษากับเตียวเจียว ซึ่งการสงครามให้ปรึกษาจิวยี่เถิด แต่น้อยใจด้วยจิวยี่ไม่อยู่ มิได้สั่งความไว้ต่อปาก"

ช่วงนี้ซุนเซ็กได้วิเคราะห์ถึงความสามารถของผู้ใต้บังคับบัญชา เตียวเจียวและจิวยี่นั้น ต่างมีความสามารความถนัดกันคนละด้าน การจะสำเร็จลุล่วงต้องอาศัย teamwork 

หลังจากซุนเซ็กตายจิวยี่ได้เดินทางมาไหว้ศพและรายงานต่อซุนกวน ซุนกวนได้ย้ำคำพูดพี่ชายให้จิวยี่ฟัง จากนั้นซุนกวนก็ได้ขอคำปรึกษาจากจิวยี่ในทันที ว่าจะปกครองยังไงดี จิวยี่ได้เสนอหลักการปกครองว่า "คำโบราณกล่าวไว้แต่ก่อนว่า มีคนดีไว้ใช้บ้านเมืองจะรุ่งเรือง" จุดนี้แสดงให้เห็นว่า แม้ซุนกวนมีคุณวุฒิมากกว่าแต่ด้วยวัยวุฒินั้นต่ำกว่า พร้อมที่จะรับฟังความเห็นของผู้ใต้บังคับบัญชา

จากนั้นซุนกวนก็ได้เสาะแสวงหาคนดีมีฝือมือเข้ามารับราชการ การปกครองและการทหาร ทำให้ง่อก๊กนั้นเป็นปึกแผ่นและเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น